پارکینسون و تاثیر ورزش بر آن

پارکینسون

پارکینسون

"<yoastmark

بیماری پارکینسون چیست؟

پارکینسون نوعی بیماری است که بیشتر افراد سال‌خورده را درگیر می‌کند؛ اما در جوان‌ترها نیز ممکن است بُروز کند.

علائم این بیماری حاصل تخریب تدریجی سلول‌های عصبی در بخش‌هایی از مغز میانی است که کنترل‌کننده‌ی حرکات بدن است.

علائم اولیه چندان چندان مهم به‌نظر نمی‌رسند: احساس ضعف یا سفتی در یکی از اندام‌ها یا احساس لرزشی خفیف در یکی از دست‌ها در هنگام استراحت.

سرانجام، این لرزش‌ها بیشتر و گسترده‌تر و عضلات سفت می‌شوند؛ درنتیجه حرکات آهسته و توازن و هماهنگی بین اندام‌ها تضعیف می‌شود.

با پیشرفت بیماری، افسردگی و مشکلات شناختی و دیگر مشکلات روانی و عاطفی نیز ممکن است بُروز کنند.

بیماری پارکینسون معمولا در ۵۰ تا ۶۵سالگی آغاز می‌شود و درحدود ۱درصد جمعیت مسن جامعه را درگیر می‌کند.

 

پارکینسون و تاثیر ورزش بر آن

پارکینسون یکی از مشکلات رایج در سالمندان است که آمارهای جهانی نشان‌دهنده‌ی ابتلای یک نفر از هر صد نفر افراد بالای ۶۰ سال به این بیماری است.

بیماران می‌توانند با انجام ۲٫۵ ساعت ورزش در هفته، کیفیت زندگی خود را افزایش داده و بی‌ثباتی حرکتی خود را کاهش دهند.

این بیماری پیش‌رونده به گونه‌ای عمل می‌کند که علاوه بر کاهش کیفیت زندگی وابسته به سلامتی در افراد مبتلا به وسیله مهار و یا جلوگیری از محرک‌های عملکردی در بدن، منجر به مرگ

بیماران مبتلا خواهد شد.
هنگام کمک به یک بیمار مبتلا به پارکینسون مطمئن شوید که از لباسی راحت برای این کار استفاده می‌نماید.
از پوشیدن لباس‌های تنگ که موجب اختلال عملکرد سیستم تنفسی می‌شود اجتناب کنید.
گام شمار نیز برای پیگیری و ارزیابی مراحل پیشرفت بیمار به صورت روزانه می‌تواند مفید و کاربردی باشد.
تعامل میان فعالیت‌های داخلی و خارجی سبب افزایش سلامت روانی آن‌ها می شود.
استفاده از موسیقی در هنگام ورزش می‌تواند بیماران پارکینسونی را به انجام فعالیت‌ها و حرکات بدنی بیشتر علاقه مند نماید.

تاثیر ورزش بر پارکینسون

                                                    تاثیر ورزش بر پارکینسون

حقایقی در مورد بیماری پارکینسون

* هیچ نوع آزمایشی برای تشخیص بیماری پارکینسون وجود ندارد.

* علت دقیق بیماری پارکینسون معلوم نیست، اما این‌طور به نظر می‌رسد که ژنتیک و محیط از جمله عوامل بزرگ دخیل در بروز این بیماری باشند.

* بیماری پارکینسون بیماری سیستم عصبی است، بنابراین رژیم‌های غذایی که به حفظ و پایداری سیستم عصبی سالم در انسان کمک می‌کنند ممکن است خطر ابتلا به این بیماری را کاهش دهد.

* داروهای تجویزی برای این بیماری باعث ایجاد عوارض جانبی نظیر دیسکینزی می‌شوند که برای مبتلایان به این بیماری، می‌تواند حتی بیش از پارکینسون موجب بروز ناتوانی و ضعف شوند.

* تعدادی از مطالعات انجام شده نشان می‌دهد که بیماری پارکینسون را می‌توان با استفاده از یک شیوه و سبک زندگی سالم مدیریت نمود.

 

ورزش چه نقشی دربیماری پارکینسون دارد؟

• سابر فعالیتهای بدنی
• داروها
• عمل جراحی
• فیزیوتراپی
• کاردرمانی می باشد.

 

برنامه های ورزشی منجر به فعال ماندن وبهبود فعالیت های روزمره زندگی بیمارمی گردد.
قبل از شروع یک برنامه اهداف آن باید مشخص شود.
بهتر است بیماران فعالیت بدنی خود را تا حد امکان در زمان ”روشن بودن“  انجام دهند.

کدامیک از علائم حرکتی این بیماری با ورزش می تواند بهتر شود؟

در بیماری پارکینسون پیشرفته اغلب راه رفتن پارکینسونی، تحرک، وضعیت ایستادن و تعادل وجود دارد.
این اختالالت ممکن است با ورزش بهبود یابند، خطر زمین خوردن نیز ممکن است کاهش یابد .
جهت مشاوره ، هماهنگی کلاس و برگزاری سمینار با شماره تلفن 02144023001 در ارتباط باشید.   
قبلی «
بعدی »

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *